Öldükçe Dirilen Adam

Öldükçe doğuyorsun, öldürüldükçe diriliyorsun ATA’M!

Seni yaşarken öldüremediler,

öldükten sonra bile öldürmeye çalışıyorlar!

Seni öldürmeye doyamıyorlar Atam!

Ardı ardına suikastlar düzenleyip

seni defalarca öldürmeye azmediyorlar.

Cumhuriyetine, devrimlerine

eserlerine, heykellerine, fikirlerine,

ailene, sana ve seni hatırlatan her şeye diş biliyorlar.

Gözü dönmüş canavarcasına

Mankurtlaşan cellatçasına

Kini kine katarcasına

Nefretlerini kusarcasına

Öldürüyorlar seni Atam!

Ellerine fırsat geçse kabrini bile yok etmenin peşindeler Atam!

Bazen de seni severmişcesine

suistimal suikasti düzenleyip öldürüyorlar.

Seni hergün milyon kez öldürüyolar Atam!

Lakin her suikastlarında, her saldırılarında

sen bir kez daha doğuyorsun.

Eskisinden daha çok diriliyorsun Atam!

Bütün saldırılarında, nankörlüklerinde, hakaretlerinde

tekrar tekrar takvimler 1881’e dönüyor.

Ve sen yeniden doğuyorsun Atam!

1915, 1919, 1920, 1923 ve 1938

yeniden doğuyor 20. yüzyıl içinde.

Her doğuşunda daha da artıyor gücün,

her dirilişinde daha da büyüyor heybetin, ihtişamın ve haklılığın..!

Adın, sana sadık kalanların dilinde susmuyor!

Fikirlerin genç dimağlara engin yollar, ırmaklar, okyanuslar oluyor.

Türk’ün güneşi olan mavi gözlerin karanlıkları aydınlatıyor..!

Öldükçe doğuyorsun,

öldürüldükçe diriliyor

öldürüldükçe büyüyorsun Atam!

Hasretle, özlemle, saygıyla ve minnetle…

Ruhun şad, mekânın cennet olsun Atam..!

-Harun Yücel